21: Wow…
Het klinkt allemaal zo gemakkelijk: “lekker” een half jaar “vakantie” vieren in Sierra Leone.
Ik heb in 2,5 week gemerkt dat het echt geen vakantie is: Het leed van de mensen om je heen, de armoede, de cultuur verschillen, de warmte, leven op een compound… ga zo maar door. Nee, het is zeker geen vakantie. Maar wat een ervaring en wat een leerschool! Het echte Afrika, de vriendelijke mensen die alles met je delen, ook al hebben ze zelf niets. Het relaxte dat iedereen heeft en niet het gestress dat we zelf te goed kennen.
Nutteloos
Als ik rondloop in het ziekenhuis en al het leed zie, voel ik me zo nutteloos. Het werk dat de artsen, Erdi en Saskia doen samen met de locale doctoren is geweldig. Zelf sta ik er schaapachtig bij en kan alleen maar toekijken als er weer iemand crepeert van de pijn. Natasja en ik maken een rondje langs de bedden op de verlosafdeling. Zelden hoor ik een verhaal dat het 100% goed is met moeder en kind. Vaak arriveren de zwangere vrouwen veel te laat in het ziekenhuis of dragen ze de meest gruwelijke ziektes met zich mee.
Op de verlosafdeling is er met spoed bloed nodig. Saskia en Natasja doneren beiden een zak bloed, zover gaat de hulp dus. Terwijl ik al moeite heb met het kijken naar een naald. Nee, dit werk is niks voor mij. Leed is aan mij niet besteed…
Sierra Leone
Een prachtig land met vriendelijke mensen. Helaas ontbreekt het er aan energie (stroom is er alleen in de hoofdstad) en aan goede infrastructuur. Deze factoren belemmeren dat er industrie opgezet kan worden en dus arbeidsplaatsen gecreëerd kunnen worden. De overheid heeft veel plannen, dus maar hopen dat dit welvaart brengt in dit arme vriendelijke land.
