20: Donatie… waar te beginnen?
Donatie “Kijk maar wat je er mee doet…” dat waren de woorden van Petra (mijn moeder) toen ze me geld mee gaf om te besteden in Sierra Leone. Net zoals ik, heeft Petra het niet op grote organisaties: Voordat het geld bij degene aankomt die het nodig hebben, is het al op. Daarom gaf ze dus geld mee, om direct te besteden waar het nodig is. Klinkt eenvoudiger dan dat het is. Het geld is overal nodig: Mensen die een operatie niet kunnen betalen, mensen die honger hebben geen kleding hebben… Echte armoede dus. Gelukkig hebben we al flink wat dingen kunnen doen, want vooral voor onze begrippen is het heel goedkoop. We helpen dagelijks een vrouw die vier kinderen heeft en waarvan de man is overleden. We kopen gebakken vis voor haar, die met kop en staart opgegeten wordt. Nemen fruit mee en delen snoep en speelgoedjes uit aan de kinderen. Ook hebben we ze nieuwe kleertjes en slippers gegeven. Een kind, Adbullay, had een lelijke infectie op zijn lijfje. Er was geen geld om hem in te schrijven dus werd hij behandeld met lokale medicijnen. Ongelofelijk wat voor schade er op deze manier wordt aangericht. Er wordt een substantie op de wond gesmeerd, liefst kokend heet zodat er ook meteen brandwonden ontstaan. De inschrijving kost omgerekend 40 eurocent…. Dit hebben we dus geregeld en het wondje is nu nagenoeg genezen. Abdullay & friends Abdullay is een mannetje van 4 en zie je regelmatig op onze foto´s. Het is nu zelfs zo dat als we (dagelijks) even op visite gaan, hij huilt als we weg gaan. Zijn vriendjes zien ons ook graag komen. Altijd interessant om blanken te zien (met snoepjes in de zakken). Met Abdullay zijn we een paar keer naar de wondverzorging geweest. Hoe dichter we bij het gebouw komen, hoe langzamer hij loopt. Maar omdat we z´n handje vasthouden durft hij toch naar binnen. Berg (heuvel?) Afzien! In de hitte een berg beklimmen, de Camelback mountain. Natuurlijk had ik weer een heel verkeerd beeld van deze uitdaging. Ik dacht een mooi beschut pad naar boven aan te treffen, wellicht op de top een terrasje? Dit is Sierra Leone, niet de Eiffel: geen pad, zeker geen terras! Samen met lokale gidsen de berg op. Kinderen die raar staan te kijken dat ik kapot ben en haast niet verder kan. Zelf lopen ze op blote voeten en hebben geen water bij. Toch boven gekomen en het was zeker de moeite waard. Prachtig uitzicht over de groene oase van Sierra Leone. Yele Zondag zijn we naar Yele gegaan. Yele ligt midden in Sierra Leone. Dokter Abd komt uit Yele en werkt in Makeni. Zijn dorpsgenoten namen het hem kwalijk dat hij niet in Yele een ziekenhuis liet zetten. Met hulp (of eigenlijk geheel gesponsord) van Lion Heart, is hier nu een splinternieuw ziekenhuis neer gezet. Over enkele maanden zullen de eerste patiënten geholpen worden. Yele is een leuk dorpje met een schooltje en een palmolie fabriekje. Dit alles is met steun van de Lion Heart Foundation opgezet. De bedoeling is dat het fabriekje genoeg geld kan verdienen om het ziekenhuis te laten draaien. We bleven slapen bij Maria en Maria, 2 Filippijnse vrouwen. ´s avonds hadden we een gezellige avond met karaoke. Samen met Frank (een Nederlander die een waterkracht centrale bouwt), Toine (country director van Lion Heart), wij en de 2 Maria´s werd er volop gezongen. Een heerlijke sfeer, in Yele.
