19: Reg´s Sierra Leone ervaring
Eindelijk!!!
Wat een commotie stof kan veroorzaken. Geen vliegverkeer van en naar Europese landen. Helaas was ik hier ook het slachtoffer van. Gelukkig ging het omboeken erg eenvoudig zodat ik 1week later dan gepland toch in Sierra Leone arriveerde.
De aankomst
Het vliegtuig was overwegend gevuld met Senegalezen en Sierra Leonezen. Hier en daar een blank koppie. Hieruit blijkt wel dat deze landen nog niet in de top 10 staan van favoriete vakantie bestemmingen. De mensen zijn erg kleurrijk gekleed en behangen met gouden sieraden. De aankomst op het vliegveld is een verhaal apart. Wanorde alom. Netjes in een rij staan voor de paspoort controle kennen ze hier niet, gewoon een grote mensen massa! Bij de lopende band waar de koffers aankomen is het niet anders: Dan sta je vooraan bij de band dan ineens sta je weer achteraan. Het lijkt alsof men denkt dat je 1 kans krijgt om je koffer te pakken. Benut je deze niet, zie je je koffer nooit meer terug. Je ziet daarom ook de grootste ruzies ontstaan.
Na geduldig wachten, want het duurt erg lang voordat de koffers er zijn, loop ik naar buiten en zie Natasja met haar vrienden staan. Eindelijk weer samen.
Het verkeer
Onze chauffeur brengt ons naar Freetown. Ik was bijna vergeten hoe het ook alweer zat met de verkeersregels: De grootste en dapperste hebben voorrang. Zonder straat verlichting wordt er erg hard gereden over wegen waar enorme gaten inzitten. Gelukkig is alcohol in het verkeer hier normaal, anders zou je echt de weg niet opdurven. Het belangrijkste onderdeel van de auto is de claxon. Je moet immers iedereen laten weten dat je er aan komt. Voor Natasja is het allemaal de normaalste zaak. Ik zit mijn verstand te verkijken…
Omdat we net de ferry missen, moeten we 2 uur wachten voordat we de overtocht naar Freetown kunnen maken. Ondertussen krijgen we genoeg aandacht van de lokale bevolking die me proberen wat Temne (1 van de vele talen die ze spreken) te leren. Uiteraard wordt er smakelijk (uit?) gelachen.
Freetown
We verblijven in het Lion Palace, het hoofdkantoor van de Lion Heart Foundation. We komen ´s nachts bezweet aan en helaas hebben we geen water en elektriciteit. De hitte is echt onbeschrijfelijk! Het water stroomt letterlijk van m´n hoofd. Ik kan me niet herinneren dat ik het ooit zo heet heb gehad. Toch slapen we heerlijk maar worden we regelmatig badend in het zweet wakker. De volgende ochtend gaan we Freetown in. We lopen door de stad om ergens te gaan eten. Schitterend om het straat leven te zien. Overal wordt er wel iets verkocht. Van broden tot mooi vers fruit.
Natasja heeft geregeld dat we de volgende nacht aan het strand verblijven. Samso´s is een plekje aan een mooi rustig strandje. Lekker het zweet in de zee afspoelen en diner aan het strand. Wat een luxe!
Makeni
Zondag middag gaan we naar Makeni, de stad waar Natasja de laatste 5 maanden heeft gewerkt. We rijden mee met een auto van de UN. Op zich natuurlijk ook wel eens leuk.
Zondagavond gaan we met een groepje eten en wat drinken bij Ibrahims. Natasja besteld humus met brood voor me en we gaan bij “the meat man” wat vlees halen. “The meat man” heeft een ijzeren plaat met gaten erin met daaronder houtskool. Hierop bereid hij zijn vlees. Hoe dit er overdag precies uitziet weet ik niet, en waarschijnlijk kan ik dat ook beter zo houden . Maar het smaakt overigens heerlijk. Vlees, geserveerd in een oude krant.
Maandag krijg ik van Natasja een uitgebreide rondleiding en word ik aan iedereen voorgesteld. Erg indrukwekkend om te zien hoe er hier wordt gewerkt. Mensen zijn erg aardig en willen allemaal wel een praatje maken en op de foto. ´s avonds heeft Natasja wat mensen uitgenodigd om kaas te komen eten en wijn te drinken. Tot middernacht geniet iedereen van deze welkome traktatie.
Dinsdag is het een feestdag en iedereen is vrij. Helaas moet ik nu de tol betalen van de hitte: De plek die ik vandaag het meest zie is de wc. Ik ben blij dat het geen hurk wc is. Wel even naar de hospital gelopen waar een plek is waar familie kan blijven slapen. Daar lekker gezeten om alle´s eens goed te overzien. Kindertjes komen naar je toe en willen je hand vasthouden, erg leuk allemaal.
