15: Weer wat ervaringen rijker
Zo… ik weet ongeveer niet waar ik moet beginnen. Een maandje Siërra Leone samenvatten valt niet mee. De hoogtepunten waren toch wel; een manuele placentaverwijdering, native herbs bij een zwangere, een vergevorderde mola zwangerschap, geslachte koeien in mijn achtertuin en het opzetten van een nieuwe kliniek in Yele.
Vorige maand was er een priem (voor het eerst zwanger) die redelijk vlot was bevallen van een levend kindje. Beademen was gelukkig niet nodig. Vervolgens wilde de placenta niet komen… Na catheterisatie (door de verpleegkundige zelf bedacht) en 2x oxt. kwam er nog niks. Zat hartstikke vast. De andere verpleegkundige zei dat ik dan maar een manuele moest doen. Ik?? Zij hadden dat allebei weleens gedaan. Vonden het ook heel normaal. Er was geen anesthesie… Wat kon ik doen, ik kon een dokter bellen, maar die stond sowieso op OK en daarbij zou zij hetzelfde doen. Dus huppa, steriele handschoenen aan, ver over mijn arm getrokken en hele hand erin. Ik moest me eerst oriënteren, wat voelde ik nou helemaal? Ineens voelde ik dat de placenta in mijn hand lag. Ik volgde hem en kwam het deel tegen dat nog vast zat. Daar heb ik heel voorzichtig aan gekrabbeld en na een tijdje kwam ie los! Jippie! Hij was nog helemaal compleet ook. Ze bloedde wel, maar niet overdreven erg. Nou dat heb ik dan ook maar weer meegemaakt! Ik heb wel even aan de arts gevraagd of ze antibiotica voorgeschreven kon krijgen.
Een andere dag heb ik weer eens een normale bevalling gezien. Nou ja, normaal… Ze had traditionele medicijnen/kruiden genomen en had daardoor ongeveer continu weeën, zonder pauzes ertussen. Goed spul die native herbs! Niet zo goed voor het kindje. De vrouw werkte overigens absoluut niet mee. Je had het mee moeten maken; collega´s schreeuwen, familie erbij, slaan… Maar uiteindelijk is er mooi meisje geboren van 2800 gram. Huilde vrijwel meteen goed en was mooi roze. Dat geeft een lekker gevoel!
Pas kwam er na de lunch net een nieuwe patiënt binnen. Naar eigen zeggen was ze 4 mnd zwanger, G2P1, met klachten van buikpijn en bloedverlies. Bij het uitwendige onderzoek bleek ze 30-32 weken te zijn. Ik uitvragen, nee ze had nog geen kindsbewegingen gevoeld. Ik luisteren, niks te horen… Ik echo maken; geen kind te vinden, wel veel grijs met daarin zwarte ronde bolletjes, lucht of vocht. Hmmm, geen idee!? Maar in ieder geval niet zwanger. Erdi erbij gehaald; blijkt ze een mola te hebben. In zeer vergevorderd stadium. Dat maak je in Nld niet mee hoor! Erdi deed inwendig onderzoek en maakte daarbij iets kapot, het bloed spoot eruit. Ik snel infuus geprikt. Het bloeden hield gelukkig op. Ze is inmiddels geopereerd en haar uterus heeft ze gelukkig kunnen behouden.
We wisten niet hoe oud ze is, want dat wist ze zelf ook niet, maar de nurses hebben haar de leeftijd van 24 gegeven. Hahaha…zo gaat dat hier. Ze kijken even naar je, vragen hoeveel kinderen je hebt en maken er dan een passende leeftijd bij.
Tussen de normale werkzaamheden door, houd ik me ook veel bezig met het voorbereiden van workshops, het vergaderen over de maternal death review die sinds kort is opgezet en het organiseren/opzetten van een nieuwe kliniek in Yele. Deze kliniek wordt een soort van dependance van Magbenteh. Yele is een dorp dat precies midden in het land ligt. Het is tevens de geboorteplaats van een van de artsen hier. En er is ook een SSLDF/LHF guesthouse waar 2 Filippijnse dames wonen die voor dezelfde organisatie werken. Dus zijn we eens op een vrijdagavond naar Yele gereden. Was erg gezellig! We hebben de palm-olie fabriek en het kliniekje bekeken dat momenteel wordt gebouwd. Het idee is dat die fabriek geld gaat genereren om de running costs van het ziekenhuis straks te betalen. De fabriek had een productiedag dus we hebben gezien hoe de palmolie en ook de zeep wordt gemaakt. Erg leuk om te zien. Vooral leuk ook om mee te denken over het opzetten van de kliniek. Daar hebben we dan ook over vergaderd. Verder hebben we vrijdagavond karaoke gedaan, super veel lol gehad! Ik had er zelfs keelpijn van!
De afgelopen maand hebben we aardig wat bezoekers gehad, met name vanuit Nederland. Erg gezellig en ook heel leuk om ze rond te leiden door het ziekenhuis. Heel mooi om te zien hoe het mensen raakt.
We hebben ook een bruiloftsfeest gehad en daarvoor werden er in ´mijn´ achtertuin 2 koeien geslacht. Luguber! Ik moest ook nog het bebloede mes vasthouden alsof ik het beest had vermoord. Was wel lachen.
