10: Updates
Kerst 2009
Ik heb 17 december de eerste workshop gegeven! Over het reanimeren van de pasgeborene. Ik kwam redelijk uit mijn (Engelse) woorden en kon best wel verwoorden wat ik wilde zeggen. Praten voor een groep is niet bepaald mijn hobby, maar ´de groep´ bestond dat ook uit maar 2 mensen van de maternity afdeling… het liep dus wel lekker en was in ieder geval een goed begin. Ook handig om een beetje af te meten wat voor een publiek ik voor me heb, want ik leek soms toch een paar stappen op ze voor te zijn. Dan veronderstelde ik dat bepaalde simpele dingen bekend waren en dan was dat niet zo. Rekenen bleek ook een erg moeilijke opgave… Ik had een paar casus bedacht waarbij ze de Apgar score moesten uitrekenen. Nou, dat ging niet van een leien dakje… Ze waren wel echt geïnteresseerd en deden goed mee. Als ik een vraag stelde aan ´de groep´, dan kwam er ook reactie dus dat was wel leuk! Ik heb in ieder geval wel het idee dat ik ze iets bij heb kunnen brengen! Ben ook nog even langs het meisje met de brandwonden gelopen. Het ging een stukje beter met haar. De wond zag er veel beter uit. Er zat nu geen pleister meer op. Haar moeder bedankt me steeds als ik even langskom om te kijken, zo lief! Een paar dagen later hoorde ik van de dokter dat de ouders haar hadden meegenomen tegen medisch advies in. Het kleine jongetje op mijn afdeling, mijn schatje Andrew, is ontslagen uit het ziekenhuis. Hij doet het hartstikke goed en mocht samen met zijn moeder mee naar huis. Ik hoop dat hij een fijn leven zal hebben en dat de hersenbeschadiging mee zal vallen. Vóór de kerst ben ik naar een van de outreach projecten geweest. Om afscheid te nemen eigenlijk, want Unicef heeft besloten dat ze het niet meer sponsoren in de vorm van auto´s en motors. Toen we daar aankwamen werd er gezongen en geklapt. Heel leuk om te zien. Er zijn veel lokale vrijwilligers die meewerken aan de gezondheidszorg in de dorpen. Ik heb zelf ook een klein toespraakje gehouden om ze te bedanken. Daarna werd er met zijn allen casava leaves gegeten. Niet echt lekker, maar ik heb er wel wat van op. Na afloop kregen de kindjes die er rondhingen, de restjes en daar stortte ze zich vol overgave op. Ik heb wat foto´s gemaakt van de TBA´s (Traditional Birth Attendants, dat zijn de vroedvrouwen in de dorpen die niet echt een opleiding hebben gehad, maar het vak van hun moeder of oma hebben geleerd). Hopelijk kan ik een keer met de verloskundige van het ziekenhuis naar TBA´s toe om te zien hoe zij werken en om het verwijsbeleid te bespreken. Het grote probleem is namelijk nog steeds dat zij te laat verwijzen. Reden hiervoor is dat ze zelf niet betaald krijgen als ze de bevalling niet af maken. Voor eigen overleving dus heel logisch om iemand zo lang mogelijk bij zich te houden. Voor de overlevingskansen van de patiënt helaas niet… Jullie zullen je wel afvragen hoe het nu zat met de kerstsfeer hier in Afrika. In de weken vooraf aan de kerst hebben we telkens kerstmuziek gedraaid tijdens het avondeten en we hadden zelfs een kerstboom! De echte kerststemming was er niet, maar het was wel gezellig. De kerstdagen zelf heb ik lekker op het strand doorgebracht. Eerste kerstdag hebben we zelfs een kerstlunch genoten, inclusief Engelse christmas crackers. Daarna nog gezwommen en gevoetbald op t strand met een paar lokale jongens. Het strand was prachtig en ik heb die dagen lekker mijn eigen ding kunnen doen; MP3 luisteren en boekje lezen enzo. Verder heerlijk gegeten en dus niks tekort gekomen. Samen met de anderen was het ook gezellig; wijn gedronken, gelachen en gekletst.Verder is er weer een nieuw kindje die ik in mijn hart heb gesloten; een dysmatuurtje. Zijn moeder heeft sinds de eerste maand van de zwangerschap overgegeven en woog nog maar 34 kilo toen ze hier kwam. Ze is thuis bevallen, maar daarna toch naar hier gekomen, want ze hield niks binnen. Bij de buik-kijk-operatie bleek ze een tumor in haar maag te hebben. Deze is verwijderd en het gaat een stuk beter. Ze eet weer, geeft niet meer over en weegt inmiddels 38 kilo! Het kleine jochie is ook gegroeid! Hij drinkt lekker van de borst wat ie nodig heeft.
