Azië

Nepal

Als je in (Noord) India bent, is de afstand naar Nepal natuurlijk klein. Dus we (Jan, Natasja en Reg) besloten om Nepal ook maar even te gaan bekijken. Vanuit Varanasi (India) vlogen we, omdat we wisten dat het openbaar vervoer gevaarlijk was, naar Kathmandu (Nepal). Bij aankomst was er direct een heel verschil met India. Uiteraard stonden er weer veel mensen ons op te wachten om ons naar "hun" hotel te brengen, maar de sfeer was veel minder agressief. Ook was het lang niet zo smerig. Dit kon wel eens een leuk land worden! En een leuk land werd het! In Kathmandu gingen we bedenken wat te gaan doen. Al gauw kwamen we uit op een "wandeling" naar "de bergen". Dus we moesten maar eens uitzoeken hoe dit aan te pakken. We werden geadviseerd om warme kleding, slaapzakken, een gids en dragers mee te nemen. Ach, dat leek ons wat overdreven allemaal. Slaapzakken konden we ons voorstellen, maar onze kleding voldoet wel en gids en dragers hadden we al helemaal geen zin in. We namen onze rugzak zelf wel op de schouders. De route die we zouden gaan nemen was de Langtang en die zou een dag of 10 duren.

Highway to Hell

Na ook nog het papierwerk te hebben geregeld (entreefees en nog wat andere dingen) namen we de bus naar Syabrubesi, daar was het begin van de route. De bus.... dat was een ware nachtmerrie. Regelmatig had ik het nummer "Highway to Hell" van AC/DC in mijn hoofd. De weg was niet meer dan een pad langs verschillende afgronden af. Enkele hoogtepunten: een keer begon de bus naar de afgrond te schuiven, zelfs de lokale bevolking in de bus begon te schreeuwen. Ik (Reg) zat bij het raam en kon al over de rand kijken. Werkelijk dacht ik dat dit het dan was... Ineens kreeg de bus weer grip en kon nog net een echte ramp voorkomen. Een ander hoogtepunt was dat de achteraam tijdens een afdaling vol haarspeldbochten (door de modder) ineens sprong en glas door de bus vloog. Het dak was namelijk zo vol geladen met mensen en materiaal dat het raam de druk niet meer aan kon. Ik zal verder het rijden over een weg die een paar dagen eerder was weggespoeld maar niet noemen. We besloten bij aankomst dat we in ieder geval niet meer met de bus terug zouden gaan.

Langtang

De hike, want wandelen dekt de lading niet, door Langtang was werkelijk schitterend. We hebben wel flink afgezien en Natasja en ik snappen nog steeds niet hoe Jan het voor elkaar kreeg. Regelmatig vroeg ik aan Jan of het nog wel ging en of hij niet liever wilde stoppen (en ik hoopte telkens heel erg dat hij wilde stoppen). Maar Jan stapte vrolijk verder. Onderweg troffen we regelmatig mensen die de tocht niet konden volbrengen door hoogteziekte. Ook kwamen we een jong Nederlands stel tegen die enkele uren voor ons vertrokken waren. Ze waren rood aangelopen en jammerden dat het toch wel zwaar was.... we hebben ze tijdens de tocht niet meer gezien, ze waren omgedraaid. Dat alles deed ons beseffen dat het toch niet niks was en dat we waarschijnlijk zelf de wandeling toch wat onderschat hadden. Onze overnachtingen hadden we in zogenaamde theehuisjes. Je krijgt dan een klein kamertje met een bed. Ook het eten deed je in een theehuisje, het lokale voedsel. 's Morgens gingen we telkens weer vroeg op pad zodat we tijd genoeg hadden om weer bij een volgende slaapplaats te komen. Onderweg naar de top hebben we Jan zijn verjaardag gevierd. We hadden als cadeau snoep gekocht en van een andere trekker kreeg Jan een scheet kussen. Uiteindelijk bereikte we het eindpunt, werkelijk schitterend maar koud. Ik was hier niet op berekend met mijn paar t-shirts, gelukkig kreeg ik van een lokale man een fleece trui te leen. Na een relatief makelijke tocht naar beneden kwamen we iemand tegen die ons vroeg of we ook naar Kathmandu moesten. Ze had een Jeep geregeld en er was nog plaats voor 3 zodat we de kosten konden delen. Ideaal dus! Op de terugweg kwamen we nog een bus tegen die de helling niet kon nemen en dus de weg blokkeerde. Jan en ik namen een stuk touw en gingen met de gehele bus mee helpen trekken. Weer een probleem opgelost.

Katmandu

Wat we verder nog deden in Katmandu:
- Wandeling door Chitwan N.P. waar we tijdens een jungle wandeling alleen maar andere toeristen tegen kwamen.
- Helaas Jan naar het vliegveld moeten brengen, zijn reis zat er op.
- Bezoek (en opname) in het ziekenhuis. Natasja werd opgenomen met een infectie (40,5 gr) nadat we Jan naar het vliegtuig hadden gebracht.

Pokhara

We hebben ook nog Pokhara bezocht, een van de weinige plaatsen die goed te bereiken is vanuit Katmandu. Er zijn hier veel activiteiten te doen. Wij hebben onder andere de volgende dingen gedaan:
- Mediteren (was een drama waar we de eigenaren even op aangesproken hebben)
- Kayak cursus; da's nou eens moeilijk, maar super om te doen! De laatste dag een rivierafdeling gedaan waar we regelmatig omsloegen.
- Mountainbiken (Royal trek). Waar we uiteraard weer verdwaalde door een verkeerde afslag. Maar daardoor werkelijk de kleine dorpjes hebben gezien waar echt geen toeristen komen.
Kortom; Nepal een echte aanrader!