Bali
Bali Wat een prachtig eiland en een vriendelijke bevolking. Niet alleen de lokale bevolking weet wat gastvrijheid is, Edith en Theo hebben ons werkelijk super ontvangen. Veel avonden hebben we tot diep in de nacht zitten kletsen en naar muziek zitten luisteren. Helaas gingen ze een maand naar Nederland, dus hebben we ze naar het vliegveld moeten brengen. Dankzij Edith en Theo hadden we een huis met zwembad en auto tot onze beschikking. Ook 24 uur per dag internet, heerlijk! Het enige nadeel was het bed: een heerlijke boxspring waar je met geen mogelijkheid uit wilt.
Ubud
Na een aantal weken van lekker niks doen zijn we uiteraard het eiland wezen verkennen. Hiervoor hadden we een motorscooter gehuurd. Eerst Ubud bezocht, een mooi dorp met rijstvelden en tempels. Hier hangt een lekkere ontspannen sfeer en er zijn goede eetgelegenheden. Helaas hadden we qua slaapplaats minder geluk. Midden in de nacht maakt Tas mij wakker, ze kan niet slapen van de jeuk. We moeten op muggenjacht. Toch raar, geen mug te ontdekken. Dan de lakens inspecteren: deze blijken vol met bedbugs te zitten die zich vol hebben gezogen met bloed van Tas. Werkelijk heel haar rug zit onder de dikke bulten en bij mij nog geen bultje te zien. Om 3:00 uur ’s nachts springen we op de scooter, op zoek naar een nieuwe slaapplaats. De volgende dag komen we dan ook gebroken van vermoeidheid bij het ontbijt. Gelukkig kunnen we zelf onze tijd invullen en verkennen we op ons gemak de omgeving. Verder volgen we in Ubud nog een kookcursus en wordt ons alles uitgelegd over de lokale marktjes en de kruiden die gebruikt worden. Super interessant allemaal. En lekker!
Bedbugs
Vanuit Ubud rijden we naar Blue Lagoon beach (Padangbai). Hier hebben we gesnorkeld waar we tussen het koraal de mooiste vissen hebben gezien. Omdat we zo van deze vissen genoten hebben, bestelden we deze ’s avonds ook maar meteen als hoofdgerecht (jammie!). Helaas ook hier weer pech met de bedbugs: Tas weer helemaal onder de beten en ik nog geen puntje, ik begin me toch wel zorgen te maken over de kwaliteit van mijn bloed… Gelukkig kwamen we er nu snel achter en hadden de buren nog een kamer vrij dus zijn we de nacht goed doorgekomen. We waren toch blij dat we naar een paar moeizame nachten weer in “ons” vertrouwde bedje in Denpasar konden kruipen. De volgende trip vanuit Denpasar was richting Lovina in het noorden van het eiland. Halverwege, door het vele regen, maar eens een afslag genomen om een slaapplaats te zoeken. Toevallig kwamen we bij prachtige landschappen in Jatiluwih uit, die op de nominatie staan voor de Unesco World Heritage. Op elke plaats waar we zijn gestopt, konden we onze camera’s tevoorschijn halen. We kwamen bij een eco-lodge uit waar toevallig Johnny de Mol en Bridget Maasland op dat moment verbleven. We hebben ze maar niet opgezocht, want ze maakten zoveel ruzie… ;-) Wel naar een warmwaterbron gereden waar we lekker een tijdje in hebben liggen dobberen en met de lokale bevolking hebben gekletst. Verder nog veel apen aan de kant van de weg gezien en de Git Git watervallen bezocht. In Lovina geslapen in een schitterend resort met zwembad en voor Natasja uiteraard een massage. Op de terug weg een flinke regenbui die niet bevorderlijk was voor het wegdek. Een lelijke glijpartij was het gevolg. Gelukkig niet al teveel schade aan onze lichaamsdelen en ook de motor had niet veel opgelopen. Half januari konden we Theo en Edith weer ophalen vanaf het vliegveld. Enkele dagen later zijn we samen met Theo naar Sulawesi gegaan. Hierover volgende keer meer.
