Tanzania
Na het uitstekend bevallen Kenia, is Tanzania het volgende land dat we aandoen. We hebben niet al teveel tijd meer en daarom besluiten we om er in Tanzania een beetje vaart in te zetten. We gaan geen parken bezoeken en kunnen daarom overal de hoofdweg aanhouden.
In Nairobi (Kenia) besluiten we om via de kust naar Tanzania te gaan. Voordat we Nairobi verlaten eerst maar weer eens een garage opgezocht: de linker achterrem wordt nog steeds gloeiend heet en Reg vertrouwd het niet. De garage denkt het probleem verholpen te hebben; weer zaten er verkeerde onderdelen in. Eindelijk: op naar het strand! De hoofdweg tussen Nairobi en Mombasa is de eerste 100 kilometer een ramp: overal wegomlegging over rotswegen. Een opspringend steentje zorgt voor een flinke barst in de voorruit, shit! In Diani beach aangekomen voelt de rem inderdaad minder heet als voorheen. Zou het nu eindelijk opgelost zijn?
Nu op hotel jacht! Na enkele hotels te hebben bewonderd kiezen we voor het Papillon Lagoon Reef. Een mooie “All-in” resort, pal aan het strand. Even een paar dagen heerlijk bijkomen. Na 3 nachten te hebben gerelaxed willen we weer vertrekken. Helaas; Reg heeft de hele nacht op en voor de wc gezeten. Na al het vreemde eten de laatste 4 maanden goed te hebben doorstaan, breekt het mooie buffet uiteindelijk toch zijn darmflora. We blijven daarom toch maar een extra nacht in het hotel en besluiten een dag later naar Tanzania te gaan. Omdat we voordat we vertrekken nog even snel email checken, zien we dat Natasja een kers-verse tante is geworden. 17 maart is Elise geboren!
De grensovergang naar Tanzania is een makkie. Geen auto-onderzoek, geen moeilijkheden. Gewoon dokken, een stempel en klaar. We rijden naar het Peponi Beach Resort en komen daar Laura en Vegter tegen. We hebben regelmatig email contact met hun gehad en eindelijk ontmoeten we elkaar in “real live”. We worden uitgenodigd om mee te eten (Vegter kookt, bij bijna alle overlanders kookt de man) en we wisselen reisverhalen uit. ‘s Morgens koopt Vegter een Baracuda waar we lekker van smullen, prima brunch! De rest van de dag bestaat uit lekker luieren en wandelen aan het strand.
De volgende ochtend lekker op tijd vertrekken om wat kilometers te maken. We rijden een stukje achter Laura en Vegter aan en na ’n half uur scheiden onze wegen. Wellicht komen we ze elders in het continent nog tegen. Na een poosje te hebben gereden wil Reg toch even de remtrommel voelen: Gloeiend heet! Maar weer de krik uit de auto en op onderzoek uit.
De rem blokkeert de trommel zo erg dat het wiel nauwelijks met de hand rond te draaien is. De laatste keer dat we dit probleem hadden was in noord Soedan en kwam het wiel ons plots voorbij gesprongen. Na een paar krachttermen te hebben gesmeten besluit Reg dat het tijd is voor drastische maatregelen: de hele rem er uit slopen. Doordat ook de cilinder lek is moet de remleiding afgenepen worden. Helaas is er al zoveel lucht in de leiding gekomen dat de overige remmen niet meer werken. De hitte en de locatie zorgt ervoor dat we dan maar zonder remmen een camp gaan zoeken.
Na een goede nachtrust gaan we de remmen weer werkend proberen te krijgen. Eerst een paar flinke meppen op de remleiding van de linker achterrem zodat die zeker niet meer lekt. Daarna de remmen laten “bloeden” zodat het lucht uit de leidingen gaat. Resultaat mag er zijn: Kroesie remt weer! We besluiten dat er op dit continent niemand meer naar de rem hoeft te kijken. In verschillende landen hebben “de experts” er naar gekeken maar niemand heeft het kunnen oplossen.
De volgende dagen leggen we lekker rustig af. We genieten van de natuur. Overal is het schitterend groen en heuvels breken het landschap. We spotten vanaf de weg zelfs nog het nodige wild: Olifanten, buffels, giraffes, zebra’s, warthogs, impala’s en bavianen. We maken voor het eerst kennis met het regenseizoen. Met bakken valt het uit de lucht. Wegen veranderen in rivieren en als de bui over is zien we gekantelde vrachtauto’s op de weg liggen. Het is onbegrijpelijk hoe hard en roekeloos ze hier kunnen rijden. (zoals in alle Afrikaanse landen overigens)
De heerlijke wegen zorgen ervoor dat we na 4 overnachtingen in Tanzania al de Malawische grens hebben bereikt. Alhoewel we niet veel van Tanzania hebben gezien, is datgene wat we wel hebben gezien erg mooi en ook de mensen vonden wij erg aardig. We hebben super veel zin in Malawi, maar vrezen voor het regen-seizoen….
