Afrika

Libië

Zaterdag 1 nov. kwamen we dan eindelijk aan bij de Libische grens. Het was nog behoorlijk lastig om Tunesie uit te komen, want onze auto werd werkelijk waar helemaal onderste boven gekeerd. Ze waren op zoek naar alcohol... Nadat de hele auto was doorzocht, werden we nog ondervraagd of we misschien toch geen drugs, alcohol etc etc bij ons hadden. Duh! Reg heeft toen maar gezegd dat dat volgens ons geloof niet mocht en keek daarbij op naar de hemel. Zooo geloofwaardig! Later vertelde onze gids dat het waarschijnlijk Libiers waren geweest die de auto hadden doorzocht, want het leek ons ook al vreemd om dergelijke zaken op te willen sporen bij vertrek uit het land. In Libie is alcohol verboden en wanneer je het toch bij je hebt, mag je meteen voor 6 maanden de gevangenis in.
Het volgende obstakel: Libie binnenkomen. We stonden even te wachten in niemandsland (tussen Tunesie en Libie in) Daarna werd ons verteld dat we naar rij 1 moesten. Wij gingen daar braaf naartoe, maar toen bleek dat we in rij 4 stonden. In het Arabisch begint men rechts. Een beambte wees ons dat we naar rij 1 moesten komen, maar dat betekende dat we dwars door een andere rij auto's moesten rijden. Geen probleem hier; er wordt wel even ruimte gemaakt. Met veel handgebaren en stemverheffingen, werd een auto uit de rij gestuurd, zodat wij erdoor konden. Toen het niet meer paste, moest hij toch echt nog verder naar achteren en hierbij botste hij een paar keer tegen de auto achter hem. Probeer dan maar eens om niet te lachen.
Onze gids, Mabrouk, had dit van een afstandje gadegeslagen en kwam lachend naar ons toe. We maakten kennis, gaven hem al onze papieren en in een mum van tijd waren we in Libie! Dit ging echt heel snel. We reden achter Mabrouk aan naar zijn familie in Zalten waar we de nacht doorbrachten. We kregen een grote schaal spaghettie met friet en kip, waar we met zijn allen uit aten. Een rare combi zou je denken, maar het was erg lekker!

De volgende dag gingen we naar Ghadames. Dat was 600 km rijden. Onderweg stopten we bij de pakhuizen en Berberwoningen in Nalut. Pas 's avonds laat kwamen we aan in Ghadames. De planning was eigenlijk om de volgende dag 's morgens de oude stad te bezoeken en daarna weer verder te rijden, maar we besloten om 2 nachten te blijven, zodat we een hele dag hadden. Anders zouden we alleen maar in de auto zitten. We sliepen op een camping en de volgende dag hebben we Ghadames bezocht. Vooral de oude stad was erg indrukwekkend. (Zie foto's Libie) We keken onze ogen uit toen we een oude Berber woning bezochten en konden onze oren niet geloven toen we uitleg kregen over de manier van leven eeuwen geleden; de vrouwen mochten namelijk niet beneden komen, maar moesten op de daken leven. Daarna hebben we nog een oase bezocht met een zoutmeer. Dit zag er heel idyllisch uit. We vonden het jammer dat Mabrouk het tentje niet had meegenomen, anders hadden we hier goed kunnen overnachten. Echt mooi, zo'n zoutmeer midden in de woestijn. Er zaten ook hele grote vissen en Reg snelde naar Kroesie om zijn vislijn te pakken. Het jagersinstinct kwam naar boven! Helaas hadden de vissen geen honger en welke vallen Mabrouk ook maakte, de lijn kon onverrichte zaken weer worden opgerold.
4 dec reden we naar Gharyat. We hadden Mabrouk gezegd dat we graag wilden wildkamperen, maar weer kwam dat er niet van. Hij stopte bij een vieze truckerstop waar we couscous aten en tussen het vuil onze daktent uitklapten. De volgende ochtend gingen we koffie en thee drinken. We hadden Mabrouk ook thee aangeboden, maar deze sloeg hij af. Hij MOEST melk, zoals hij elke ochtend al van ons had gekregen. We realiseerden ons dat we ons vanaf het begin ergerden aan Mabrouk. Het is niet voor ons weggelegd om met een gids te reizen. Mabrouk ontnam ons onze vrijheid om te bepalen waar en wanneer we aten en sliepen. We voelden ons ook van hem afhankelijk, omdat hij onze paspoorten en carnet had. We hebben voor onze reis negatieve verhalen gehoord over Libische gidsen en wilden hem niet tegen ons in het harnas jagen, juist omdat hij ons in zijn macht had. Een gids is verplicht in Libie en zonder hem kom je nergens. Waar we ons vooral aan stoorden was dat hij ons telkens uitlachte wanneer we hem iets te eten gaven. Alsof het iets heel raars was... Ook wist hij altijd alles beter. Er was dus geen discussie mee aan te gaan. Daarnaast vertelde hij ons wat allemaal niet beleefd was in Libie, maar zelf was hij super onbeschoft. Erg jammer. Om deze reden hebben we besloten om Libie vroegtijdig te verlaten. Vooraf aan de reis hadden we besloten dat als iets ons niet zou bevallen, we het roer om zou gooien, dus bij deze: Op naar Egypte! Echter, om daar te komen, moesten we nog ruim 2000 km reizen. Eerst gingen we naar Tripoli om een visum voor Egypte te halen en daarna reden we in drie dagen naar de grens.
We vinden Libie een erg mooi land, we hebben weinig contact gehad met de bevolking, maar de contacten die we hebben gehad
waren erg positief. Iedereen was behulpzaam en vriendelijk. Het land is heel groot en uitgestrekt. Soms rijd je uren door de woestijn. We willen zeker nog een keer terug, maar dan het liefst zonder gids. Ook denken we dat het verstandig is om minimaal 3 weken te gaan. We hebben ons verkeken op de afstanden.

Picture this: op de snelweg in Libie op weg naar de grens; Reg rijdt, Natasja kriebelt zijn nekje. Samen luisteren we naar "Brabant" van Guus Meeuwis, we zijn allebei in gedachten verzonken en dromen weg met herinneringen aan ons feest van 3 nov. Een andere auto komt ons tegemoet. Een tweede auto haalt hem in! We wijken wat uit...2-baans is heel even 3-baans. We raken er al aan gewend. De gedachten zijn weer terug bij het hier en nu, we kijken allebei opzij en schieten in de lach. Heerlijk.......

Tips en trucs Libie
-Zorg ervoor dat je een Arabische vertaling van je paspoort hebt en dat hier ook een stempel van de ambassade op staat. Deze stempel moet half op de vertaling en half op het paspoort staan. (Wij hebben bij de grens mensen gezien die echt werden teruggestuurd omdat een van deze items niet in orde waren!)
-Stippel een duidelijke route uit die je wilt gaan reizen. Bedenk wat je wilt zien en bespreek dit met je gids. Wij wilden graag met onze eigen auto door de woestijn in het zuiden, maar het bleek dat daarvoor een extra woestijngids met 4x4 moest worden gehuurd.
-Bezoek Gahdames! Ga daar ook naar het huis van Younes family. (Staat genoemd in de LP) Voor 2 Dinar pp krijg je een rondleiding en uitleg. Wij vonden dit heel interessant.
-Trek voor een reis door Libie minimaal 3 weken uit. De afstanden zijn erg groot. Van de ene naar de andere highlight zit al snel zo'n 600 km.
-Denk goed na over of je een gids bij je in de auto wilt nemen of dat hij een eigen auto moet hebben. Het eerste is goedkoper, maar dan heb je wel minder privacy.
-Als je op doorreis bent naar Egypte, haal dan in Tripoli bij het Egyptische consulaat (niet ambassade!) een visum. Wij betaalden daar 24 Dinar pp. Het is dezelfde dag nog klaar.